Ραντεβού ανελέητου ξύλου

Ο χουλιγκανισμός γεννήθηκε και πέθανε στην Αγγλία αλλά ζει ελεύθερος στην Ευρώπη

Ο χουλιγκανισμός γεννήθηκε και πέθανε στην Αγγλία αλλά ζει ελεύθερος στην Ευρώπη
  (Φωτογραφία:  Action Images )
Αθήνα

Κάποιοι πιστεύουν ότι ο χουλιγκανισμός γεννήθηκε στην Αγγλία. Μπορεί εκεί να... πέθανε σε άλλα μέρη του Κόσμου όμως «ζει και βασιλεύει».

Hoοligans ήταν το όνομα Ιρλανδών αγωνιστών. Σήμερα, αυτό το όνομα έχει έχει συνδεθεί με φανατικούς οπαδούς που δε διστάζουν να αναπτύξουν παραβατική συμπεριφορά για την τιμή της ποδοσφαιρικής -ως επί το πλείστον - ομάδας τους.

Ανθρώπους που πέταξαν τα φθηνά εργατικά ενδύματα, πολλές φορές είναι υπεράνω κάθε υποψίας και δίνουν ραντεβού ανελέητου ξύλου...

Ο χουλιγκανισμός γεννιέται...

O χουλιγκανισμός στην Αγγλία λέγεται ότι ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν άνθρωποι που χαρακτηρίζονταν σκληροί προκαλούσαν αναταραχές.

Την δεκαετία του 1960 ο χουλιγκανισμός έγινε πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα. Αυτό οδήγησε την Κυβέρνηση να απαντήσει σε αυτό το φαινόμενο, με τη κίνηση «1968 Public Order Act», σύμφωνα με την οποία τα δικαστήρια μπορούσαν να απαγορεύσουν την είσοδο αυτών των ατόμων στους αγωνιστικούς χώρους.

Η βρετανική αστυνομία ήταν σε συνεχή έρευνα για φιλάθλους που έμοιαζαν με skinheads ή φορούσαν φθηνά εργατικά ρούχα.

Γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να αλλάξει... η μόδα των χούλιγκανς και πλέον να φορούν επώνυμα και ακριβά ρούχα.

Στην δεκαετία του 1980 οι χούλιγκανς της Λίβερπουλ, που ακολουθούσαν την ομάδα τους στην Ευρώπη έκλεβαν ακριβές μπουτίκ ρούχων.

Αγγλοι και Γερμανοί οπαδοί είχαν μια μακροχρόνια αντιπαλότητα, η οποία κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Αυτό είχε ως επακόλουθο να αποκτήσουν την χειρότερη φήμη μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Τον 21ο αιώνα, οι χούλιγκαν συνήθως ντύνονται με ακριβά ρούχα και χρυσά κοσμήματα, γνωστά και ως «chav κουλτούρα». Αυτό οδήγησε σχεδιαστές ρούχων να αποσύρουν συγκεκριμένα υφάσματα από της κολεξιόν τους, έτσι ώστε να αποφευχθεί η σύνδεση της φίρμας τους με τον χουλιγκανισμό.

Σύμφωνα με ντοκουμέντα και έρευνες, οι περισσότεροι Αγγλοι χούλιγκανς είναι στο τέλος της εφηβείας και στις αρχές της τρίτης δεκαετίας της ζωής τους.

Ωστόσο, διαφέρουν από τους μεγαλύτερους, οι οποίοι παίρνουν μέρος στα επεισόδια, κυρίως ως οι καθοδηγητές αυτών. Συνήθως προέρχονται από την εργατική τάξη.

Ο... σταθμός και η Θάτσερ

To 1985 στο Χέιζελ των Βρυξελλών, στον περίφημο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της Λίβερπουλ με την Γιουβέντους, που είχε ως αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο 39 οπαδών της ιταλικής ομάδας, ήταν ο σημαντικότερος σταθμός της έξαρσης της βίας στα γήπεδα.

Αμέσως τα φώτα στράφηκαν στον ποδοσφαιρικό χουλιγκανισμό, με τις αγγλικές ομάδες να αποκλείονται από τα Κύπελλα Ευρώπης μέχρι το 1990 (με την Λίβερπουλ για έναν επιπλέον χρόνο).

Τέσσερα χρόνια αργότερα (1989) στο Χίλσμπορο, στις 15 Απριλίου, 96 άτομα έχασαν την ζωή τους, μετά την αποτυχία της αστυνομίας να ελέγξει τους πολυάριθμους οπαδούς.

Το ειρωνικό είναι, ότι αυτό το τραγικό συμβάν (γιατί περί συμβάντος πρόκειται, αφού ποδοπατήθηκαν - και όχι επεισοδίων και φαινομένων χουλιγκανισμού) ήταν ο σταθμός.

Η Κυβέρνηση της Βρετανίας, με Πρωθυπουργό τη Μάργκαρετ Θάτσερ, προχώρησε στη δημιουργία μια νέας νομοθετικής ρύθμισης, γνωστής ως «Football Spectators Act», την οποία εισηγήθηκε ο Λόρδος Τέιλορ.

Επρόκειτο για ένα συνολικό σχέδιο δράσης, που περιείχε για πρώτη φορά την κοινή δράση κράτους, αστυνομίας, ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας και συλλόγων.

Κλειστά κυκλώματα καμερών, ειδικό προσωπικό ασφαλείας, κατάργηση των χώρων για όρθιους θεατές, απαγόρευση πώληση αλκοόλ εντός γηπέδου και υποχρέωση των ομάδων για τη δημιουργία κάρτας φιλάθλου, της περίφημης «fan card».

Οι σύλλογοι είχαν επίσης την υποχρέωση να ξέρουν με... όνομα και διεύθυνση κάθε μέλος όλων των συνδέσμων των οπαδών.

Όποιος συλληφθεί για επεισόδια, ξεχνάει αυτόματα το γήπεδο. Δεν ξαναμπαίνει ποτέ, ενώ είναι υποχρεωμένος να δίνει το «παρών» σε αστυνομικό τμήμα, όποτε παίζει η ομάδα του.

Με την άψογη συνεργασία όλων στο «Football Spectators Act», η δικαιοσύνη ήταν αμείλικτη και οδηγούσε τους ταραξίες στην φυλακή (μέχρι και μέσα από τα σπίτια τούς... μάζευαν).

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όταν πριν από δύο χρόνια, ένας οπαδός της Κάρντιφ κλότσησε το άλογο ενός έφιππου αστυνομικού.

Ο οπαδός αυτός εντοπίστηκε μετά από λίγους μήνες, συνελήφθη έξω από το σπίτι και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης δύο ετών, με την κατηγορία απόπειρας ανθρωποκτονίας!

Εκτός γηπέδων, εκτός Αγγλίας...

Τα αυστηρά μέτρα της Κυβέρνησης για τα επεισόδια, τα έχουν μεταφέρει εκτός γηπέδων.

Οι Αγγλοι χούλιγκανς έχουν εξελιχθεί στον τρόπο που οργανώνουν τις... μάχες τους, χρησιμοποιώντας συνήθως Internet chats, κινητά τηλέφωνα και SMS!

Συχνά στέλνουν μηνύματα σε sites αντιπάλων χούλιγκαν για τους δελεάσουν, ώστε να βρεθούν σε... ραντεβού για ξύλο!

Μερικές φορές κατά τη διάρκεια της συμπλοκής, δημοσιεύουν στο Internet με τη μορφή... ζωντανής περιγραφής την εξέλιξη της μάχης!

Η ποδοσφαιρική βία στα γήπεδα της Αγγλίας μειώθηκε σημαντικά από την δημιουργία του «Football Spectators Act» και στις αρχές του 21ου αιώνα εξαλείφθηκε. Μεταφέρθηκε, όμως, εκτός Αγγλίας, αφού εκεί βρίσκουν και τα κάνουν...

Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας το 1998 αμαυρώθηκε από την σύγκρουση των Αγγλων οπαδών με τους Βοριοαφρικανούς μουσουλμάνους που κατοικούσαν στη Μασσαλία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την σύλληψη 100 από αυτούς.

Στο Euro 2000 η Εθνική ομάδα της Αγγλίας απειλήθηκε με αποβολή, λόγω της κακής συμπεριφοράς των οπαδών της. Η φήμη της, όμως, βελτιώθηκε μετά την καλή συμπεριφορά των οπαδών της στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και στο Euro 2004.

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας το 2006, υπήρξαν περιορισμένα κρούσματα βίας, με περισσότερες από 200 προσαγωγές στην Στουτγκάρδη, αλλά μόνο σε τρεις απαγγέλθηκαν κατηγορίες.

Πάντως, 400 ήταν κάτω από αυστηρή επιτήρηση και στα πρόθυρα... διωγμού από τη χώρα. Η Αστυνομία ανέφερε ότι κάθε ένας από τους ταραξίες είχε καταναλώσει κατά μέσο όρο 17 λίτρα αλκοόλ!

Παρά το γεγονός ότι ο χουλιγκανισμός στην Αγγλία είχε μειωθεί, δεν λείπουν οι απειλές για τη ζωή κάποιων, ακόμη και ποδοσφαιριστών.

Ο Ρίο Φέρντιναντ, όπως και ο Πίτερ Ρίτσντέιλ, έγιναν στόχος των οπαδών της Λιντς. Ο Σουηδός διαιτητής, Αντερς Φρισκ, εγκατέλειψε τη διαιτησία μετά από απειλές για τη ζωή του από οπαδούς της Τσέλσι, οι οποίοι επίσης στράφηκαν εναντίον των παικτών της Ρέντινγκ, Ιμπραϊμα Σονκό και Στέφεν Χαντ.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από www.sport.gr